دعوای جبران خسارت علیه دولت به حکم تبصره 1 ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به عنوان حکمی استثنائی و خلاف قاعده در صلاحیت دیوان عدالت اداری قرار دارد. با توجه به اصول 173 قانون اساسی و مواد 10 و 12 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و با توجه به فلسفه‌ی وجودی تشکیل دیوان عدالت اداری درخصوص تظلم خواهی مردم نسبت به دولت، تردیدی در اینکه اشخاص حقوق خصوصی بتوانند در نقش خواهان دعوای جبران خسارت در دیوان ظاهر گردند وجود ندارد. اما ابهام از آن‌جا آغاز می‌گردد که آیا امکان طرح دعوای اشخاص حقوق عمومی (اجزاء و ارگان‌های دولتی) به خواسته‌ی جبران خسارت علیه یکدیگر در دیوان عدالت اداری وجود دارد؟ به عبارتی آیا اشخاص حقوق عمومی نیز می توانند در نقش خواهان دعوای جبران خسارت در دیوان عدالت اداری پدیدار گردند؟ هر چند این اعتقاد وجود دارد که اجزای دولت نیز می‌تواند در دیوان طرح دعوا نمایند، اما در این پژوهش با توجه به اصول و قواعد حاکم و نصوص قانونی و رویه رسیدگی دیوان، با روش تحلیلی و توصیفی به اثبات می‌رسد که خواهان دعوای جبران خسارت علیه دولت در دیوان عدالت اداری اختصاص به اشخاص حقوق خصوصی دارد و برای دولت و اجزای آن اختیار طرح این دعوا نداشته و همچنین برای دیوان عدالت اداری به عنوان مرجع رسیدگی کننده، صلاحیت رسیدگی به دعوای جبران خسارت با خواهان دولتی متصور نیست.